Waarmee het begon
Het begon met een klein verhaaltje.....
Over een klein mensje dat intens kon genieten van de simpelste dingen: fruit plukken, groente oogsten uit de tuin en dit in de keuken omtoveren tot iets lekkers. Tussendoor luisteren naar vogelgeluiden of een oud nummer dat je ineens laat dansen. Even pauzeren om een boek te lezen of je fantasie de vrije loop te laten op papier met krijtjes.
Ik noem het simpel, maar in deze tijd is dat het eigenlijk niet meer. We leven in een wereld die voortdurend doorgaat. To-do lijsten worden afgevinkt, we zijn altijd op zoek naar meer, beter en groter. Terwijl juist de kleinste momenten vaak de grootste herinneringen achterlaten. Echte verwondering ontstaat niet in snelheid, maar in rust. In het moment waarop je niet in je hoofd zit of op een scherm kijkt, maar simpelweg aanwezig bent. Want als je echt kijkt, zie je hoeveel moois er altijd al om je heen gebeurt.
-
Doede herinnert mij eraan dat nieuwsgierigheid geen leeftijd kent en verwondering geen grenzen heeft. Dat het niet uitmaakt hoe oud je bent, het is voor iedereen goed om af en toe met de nieuwsgierige ogen van een kind naar de wereld te kijken. Dan vergeet je even de ‘belangrijke’ dingen en ontstaat er ruimte voor wat écht telt. Want het is juist heel belangrijk om soms alles even te vergeten en gewoon te verwonderen, zoals je dat als kind deed.
Kleine fun fact: Is het je ooit opgevallen dat Doede een steelje heeft, net als een appel? Daar zit geen diepe reden achter, het is gewoon een stukje fantasie. En misschien ook een beetje vanuit de liefde voor boomgaarden, voor appels in alle vormen: appelsap, appeltaart, appelcompote of gewoon een hap uit een frisse appel.
Misschien werd het eerste zaadje voor Doede Market al geplant in mijn kindertijd, bij mijn oma in de keuken. Ik trok haar hele voorraadkast leeg, waar trouwens heel veel potjes zelfgemaakte appelmoes stonden, waar ik het liefst overal een schep van bij at. Ik stalde al die potten, pakken en blikken zorgvuldig uit, alsof het een echte winkel was.
Het zat al in de familie, want mijn opa en oma hadden vroeger een doe-het-zelfzaak in het dorp waar ik opgroeide. Mijn oma had nog altijd de kassa daarvan bewaard. Als ik na schooltijd bij haar kwam, kwam de kassa weer tevoorschijn en bouwde ik een winkeltje in haar keuken. Oma kwam dan daarna boodschappen doen en rekende bij mij af, aan haar oude kassa. Het geluid van de toetsen, de la die opensprong, de stapeltjes nep geld. Het gaf mij een magisch gevoel, alsof ik echt mijn eigen winkel had.
-
Voor mij is Doede Market een soort eigen speeltuin, waar ik verhalen en producten kan delen die mij iedere dag weer kleine momenten van vreugde geven. Er is zoveel moois te verzamelen en wanneer je dit met aandacht doet, wordt het jouw eigen unieke verzameling die rijk is aan herinneringen. Zodat jouw huis, jouw thuis wordt. Een plek waar je niet van wil ontsnappen, maar waar je het liefste bent.
Mijn doel is om mensen zich weer ouderwets te laten verwonderen door de schoonheid van het kleine en de magie die altijd dichterbij is dan je denkt. Dus leg je scherm weg, kijk niet op de klok en vergeet even hoe oud je bent. Laat je leiden door jouw nieuwsgierigheid en ontdek de stille vreugdes die ons elke dag omringen.
Liefs,
Pauline